مهرساگلی

  تو این روزهایی که گذشت اتفاقات مختلفی افتاده که اونقدر زیادن مامان دیگه فرصت نمیکنه ثبتشون کنه : توی این روزها برای بار دوم رفتم آرایشگاه اولش راضی نبودم ولی تا مامان گفت بهت موبایل میدم و برات چیپس میخرم راضی شدم و باهاش رفتم با وجودی که هوا خیلی گرم بود چون مامان ظهر که رسید یهو این تصمیم رو گرفت منم به شوق آهنگ باب اسفنجی هم که شده بود رفتم البته این سری آهنگی نبود با این حال زیاد غرغر نکردم و چون تازه هم از زیر آب بیرون اومده بودم و موهام خیس بود نیازی به خیس کردن مجدد نداشت. همه چیز خوب بود تا رسید به جلوی موهام و من شروع به غر زدن و یه خورده گریه کردم صاحب آرایشگاه هم که نشسته بود بسیار بد اخلاق و حوصله بچه ها رو نداشت یهو...

امسال چهارمین رمضانی هست که من تجربه میکنم امیدوارم طاعات و عبادات شما مقبول باشه بریم سر اوضاع و احوال این روزهای ما: با شروع ماه رمضون برنامه خواب و غذای من هم عوض شده شبا تا سحر بیدارم و صبح تا 11 یا 11ونیم میخوابم البته باز ساعت 6 تا 8 هم می خوابم چند روز پیش بابا دم افطار اومده صدام بزنه بهش میگم " ولم کن بزار بخوابم" امان از اون حرفای بزرگونه یکی از موضوعات جدید این روزها ترسه و من از هر چیزی که میترسم به زبون میارم مثلا میگم من از برنامه لذت دانایی ترسیدم (از صدای مجری این برنامه میترسم) یا مثلا میگم من از اتاق بابایی ترسیدم احتمالا به خاطر تاریک بودنش و  چیزای دیگه دیگه اینکه کم کم دارم به چیزای دخترونه علاقه...

جدیدا برای اعلام مخالفت خودم از کلمه " نخیر" استفاده میکنم اونم با قاطعیت کامل مثلا اگه بابا بگه بریم خونه و من هنوز دلم میخواد بازی کنم با جدیدیت کامل میگم نخیر  و همینطور برای کارای دیگه مامان و بابا هم تاجایی که ممکنه به خواسته هام احترام میذارن تا قدرت نه گفتن رو پیدا کنم در آینده جدیدا برنامه بعد از بیدار شدن از خوابم این شده که برم خونه سها اونا هم که توی ماه رمضون تا عصر می خوابن منم صبح ها که بیدار میشک یه کله در خونشون وایسادم و دارم در میزنم مامان هم نمیدونه چیکار کنه حالا راضی هم نمیشم که بیام خونه بیچاره مامان یه بار سر ظهر برای اینکه من دست از در زدن بردارم منو برد بیرون. گاهی هم مجبور میشه با اینکه کار داره من...

این روز ها... همش دوست دارم با بچه ها بازی کنم مثلا اگر میرم خونه ننه جون به این امید که ابوالفضل ، کیمیا بهر یا محد  جواد باشن . تو پارکم همیشه یه بچه مخصوصا اگر شیطون باشه رو انتخاب میکنم و با اون بازی میکنم اما هنوز خوب بلد نیستم که بهشون بگم بیا هم دوست بشیم مثلا میگم نی نی بیا بازی کنیم  و... یا بیا سرسره سوارشیم و از این حرفا اخیرا خودم داستان پردازی میکنم مثلا اگه مامان برام یه قصه تعریف کنه بعدش خودم همین جور ادامه میدم و یه ساعت از این اونور داستان رو ادامه میدم بازی های جدیدم از سر و کل مامان و بابا بالا رفتنه مثلا با مامان که هستیم میگم بریم زیر پتو چادر درست کنیم بعد خودم میپرم روش خراب میکنم میگم زلزله بود یا ...

بعد از تولدی که برای من گرفتن جو تولد توی خانواده گرمه برای همین عمه لیلا هم برای تولد یکسالگی مهلا و همین طور جشن الفبای ابوالفضل یه جشن کوچولو گرفت من کلی ذوق داشتم قبل رفتن چون مامان میدونست که من تو شلوغی غذا نمی خورم یه سوپ برام درست کرد و یه خورده خوردم بعد هم حاضر شدیم و رفتیم محمدجواد و کیمیا نیومده بودن ولی من با ابوالفضل و بهار کلی بازی کردم از شام بگم که سر سفره کنار ننه جون و بهار نشستم و اصلا عین خیالم نبود که مامان و بابا کجا نشستن اما دریغ از خوردن حتی یه لقمه غذا. بیچاره بهار برات لقمه میگرفت و بهت میداد اما اصلا دست نمیزدی اونم به مامانش میگفت ببین من غذا براش مچاله میکنم نمیخوره  موقع کیک هم که دیگه حرفه ای شده بودم شم...

دوباره مثل سال پیش تو اردیبهشت مریض شدم باز سرماخوردگی با عفونت گلو همراه با عوارض گوارشی طوری که اصلا چیزی نمیخوردم و تا یکی دو لقمه غذا میذاشتم دهنم میگفتم دلم پر شده این حالت تهوع طوری بود که از خونمون بدم میومد مخصوصا وقتی که میخواستم بخوابم و مرتب گریه میکردم که بریم بیرون بریم دردر حتی حاضر بودم که برم دکتر و حتی آمپول بزنم اما تو خونه نباشم تمام وقت گریه میکردم و بعضی وقتا از زور گریه و بیتابی خوابم میبرد ولی باز نیمه شب بیدار میشدم و گریه که بریم بیرون. این وضعیت ادامه داشت که یهو مامان متوجه دونه های قرمز رو پوستم شد اول فکر کرد که اگزما هست و همون پماد ها رو استفاده میکرد اما تاثیری نداشت تا روز دوشنبه که یدفعه خیلی زیاد شدن و تمام...

جمعه پیش بابا تصمیم داشت که برای یه ماموریت 6روزه به تهران بره از صبح که من از خواب بیدار شدم بابا رو که دیدم داره وسایلش را جمع میکنه پرسیدم کجا و بابا گفت میرم تهران منم خوشحال و مرتب از صبح میگفتم که می خوایم بریم تهران مامان هم بهم گفت که ما نمیریم و فقط بابا میره تا ظهر و موقع رفتن بابایی که من به هیچ وجه آروم نمیشدم حتی با سی دی و حتی فیلم باب اسفنجی و فقط تو بغل بابا بودم که بریم دردر . بریم سوار ماشین بشیم. خلاصه مامان هر طوری بود منو از بغل بابایی گرفت تا بابا بتونه بره اما مگه من آروم میشدم همش گریه و جیغ طوری که مامان هم گریش گرفته بود . حتی اومدن بابا جون هم منو آروم نکرد خلاصه هر طوری بود رفتیم خونه بابا جون اونجا هم آروم نمیشدم...